Łuków 07-01-2026r.

PKP Kolej Łukowsko – Iwangorodzka.

Kolej Łukowsko – Iwangorodzka została uruchomiona w 1876 roku, jako odnoga Kolei Nadwiślańskiej. Trasa miała długość 56,78 wiorst i łączyła Kolej Warszawsko – Terspolską z Koleją Iwanogrodzko – Dabrowską. Na szlaku zbudowano dwie stacje kolejowe; Krzywda i Rossosz (następnie Leopoldów). W maju 1875 roku, głównym inżynierem szlaku został J. A. Kraszewski. W listopadzie 1875 roku, linia została już wyposażona w linię telegraficzną. Pierwsze pociągi na szlak wyjechały w dniu 1 września 1876 roku, po jej odbiorze technicznym w dniu 25 sierpnia 1876 roku. W dniu 22 października 1876 roku, komisja rządowa wydała certyfikat użytkowania linii Łuków – Dęblin. Od dnia 2 grudnia 1876 roku, na szlaku kursowały już pociągi wojskowe i towarowe lokalnego ruchu. Ruch pociągów osobowych dalekobieżnych po tym szlaku nie były prowadzone. W pociągach kurierskich i osobowo-towarowych, jeśli byli tam wojskowi nie wolno było wsiadać cywilom. Cywile musieli czekać na kolejny pociąg. Pociągi towarowe przewoziły głównie drewno opałowe i budowlane do Pragi i Warszawy. Były ustalone taryfy przewozowe. W 1885 roku, właściciele ziemscy złożyli wniosek, o zbudowanie przystanku-ładowni na gruntach Wola Okrzejska, pomiędzy stacjami Krzywda i Leopoldów. Ostatecznie powstał przystanek Okrzeja (Okszeja). Dodatkowo powstały przystanki; Łapiguz, Sarnów (marzec 1927 rok) i Ryki. W dniu 9 listopada 1891 roku, doszło do katastrofy na 45 wiorście. Nieznani sprawcy rozkręcili szyn, wykoleiła się lokomotywa, rozbicia 4 wagonów i uszkodzenia kolejnych 4 wagonów. Na szczęście nikt nie ucierpiał. W marcu 1892 roku, na szlaku zapalił się ostatni wagon pociągu z węglem kamiennym. Wagon odczepiono i pożar ugaszono. Pożar prawdopodobnie powstał od iskier z lokomotywy. Pożary lasów w pobliżu torów, na tym szlaku występowały dojść często. Lasy zapalały się od iskier z parowozów. To zmusiło kolej do wprowadzenia pasów przeciwpożarowych. W tamtym okresie, na szlaku często dochodziło do awarii lokomotyw i konieczne było wysyłanie parowozów rezerwowych. Bywało, że lokomotywy musiano naprawiać na szlaku. Na szlaku nigdy nie doszło do czołowego zderzenia pociągów, mimo, że była to linia jednotorowa. Chociaż w dniu 1 października 1909 roku, na szlak wyprawiono pociąg towarowy, a na szlaku właśnie trwała odcinkowa wymiana szyn. Uszkodzona została lokomotywa i dwa wagony. Usuwanie lokomotywy i wagonów trwało kilkanaście godzin. Nikomu nic się nie stało. Na szlaku kilkakrotnie przejeżdżały pociągi specjalne z carem, jego rodzina lub moskiewskimi namiestnikami. Tym szlakiem omijali oni Warszawę, udają się do rezydencji w Spale, koło Tomaszowa Mazowieckiego. W październiku 1913 roku, podjęto decyzję o budowie na szlaku drugiego toru. Było to w ramach większego projektu; Kowel – Brześć – Łuków – Dęblin. W 1929 roku, na stacjach i przystankach szlaku zbudowano murowane budynki dworcowe i toalety peronowe. W 1930 roku, na stacjach zbudowano czworaki dla rodzin kolejarskich, a na przystankach domy mieszkalne dla robotników torowych. Na szlaku Łuków – Dęblin, drugi tor oddano do użytku dopiero w 1931 roku. W ramach prac poszerzono mosty i przepusty. Przebudowano przejazdy kolejowo-drogowe. Dużą cześć prac wykonały wojska kolejowe oraz wojska budowy mostów. Budowa trwała pięć tygodni i była prowadzona przy niesprzyjającej pogodzie. Prace wykończeniowe trwały do 1932 roku. W czasie drugiej wojny światowej partyzanci wykoleili kilka pociągów germańskich. Przerwy w ruchu trwały zwykle 10-15 godzin. Straty partyzantów; 10 poległych, 17 ciężko rannych i 62 lekko rannych. W odwecie germańcy wykonywali publiczne egzekucje aresztowanych w Dęblinie i Łukowie. W kolejnych przypadkach, Polacy z sąsiednich miejscowości uciekali do lasu na kilka dni.

Przebieg LK Nr 26 Łuków – Dęblin – Radom:

Łuków stacja węzłowa (0,00 km, elewacja 166 m) LCS. Inne linie kolejowe: 2, 12, 30. Linia łukiem w lewo kieruje się w kierunku południowo-zachodnim. Linia mija ulicę Jana Pawła II, ulicę Siedlecka, ulicę Ławecka DK Nr 63, rzekę Krzna Południowa, ulicę Parkowa. Po zachodniej stronie są Młyny Zborzowe. Łuków Łapiguz stacja (3,92 km, elewacja 166 m). Przed peronem jest przejazd kolejowy ulicy Warszawska DK Nr 76. Za stacją jest przejazd kolejowy ulica Żelichowska DW Nr 807. Świdry były posterunek odstępowy (8,56 km, elewacja 164 m). Posterunek znajdował się w rejonie przejazdu kolejowego lokalnej drogi. Wieś Świdy znajduje się na wschód od linii kolejowej. Dalej linia przebiega przez pola uprawne wsi Szczygły Górne i Szczygły Dolne. Jest przejazd kolejowy w ciągu ulicy Wspólna. Linia przecina rzekę Bystrzyca i dwa przejazdy kolejowe: ulica Leśna i Strażacka. Sarnów przystanek osobowy (14,09 km, elewacja 164 m). Przed peronami jest przejazd kolejowy ulicy Akacjowa, a dalej kolejny przejazd kolejowy. Borowina przystanek osobowy (16,90 km, elewacja 163 m). Za peronami był przejazd kolejowy lokalnej drogi. Linia wjeżdża w las. Burzew były posterunek odstępowy (17,54 km, elewacja 159 m). Linia przekracza rzekę Mała Bystrzyca, a następnie przekracza dwie lokalne drogi. Krzywda była stacja, przystanek osobowy (22,55 km, elewacja 174 m). Stacja znajduje się w samym centrum miejscowości Krzywda. Na stacji jest historyczna wieża wodna i dworzec, który obecnie jest Centrum Kultury. Za stacją jest przejazd w ciągu ulicy Łukowska, główna arteria miejscowości. Dalej linia przebiega przez pola i lasy. Huta były posterunek odstępowy (26,67 km, elewacja 182 m). Hordzieżka przystanek osobowy (27,95 km, elewacja 178 m). Za peronami jest przejazd w ciągu lokalnej drogi. Jest to główna i jedyna droga wsi Hordzieżka, która jest typową ulicówką. Okrzeja stacja (30,94 km, elewacja 178 m). Stacja znajduje się w bardzo małej miejscowości i jest otoczona polami i lasami. Dalej linia przekracza ulicę Leśna. Grabów Szlachecki przystanek osobowy (35,26 km, elewacja 179 m). Wieś odległa jest od przystanku około 0,5 km, w kierunku południowo-wschodnim. Linię przekraczają dwie lokalne drogi. Leopoldów przystanek osobowy, była stacja (42,20 km, elewacja 180 m). Leopoldów do duża rozproszona wieś, rozłożona po obu stronach linii kolejowej. Rososz oraz Oszczywilk byłe posterunki odstępowe (45 km, elewacja 158 m). Janisze były posterunek odstępowy (48,34 km, elewacja 143 m). Linia kilkoma łukami zbliża się zbliża się do miejscowości Ryki, aby pokonać różnice terenu od 180 m do 135 m. Linia przebiega pod autostradą S17, a następnie rzekę Zalesianka, dalej przebiega pod ulicą Lubelska DW Nr 839. Są tutaj tereny przemysłowe, fabryki, a po stronie północnej są stawy i duża oczyszczalnia ścieków. Ryki ładownia i przystanek osobowy, była stacja (53,18 km, elewacja 135 m). Z północnej strony dochodzi bocznica wojskowa z jednostki wojskowej zlokalizowanej w lasach. Miejscowość Ryki położona jest w północnej stronie, w odległości około 3 km od stacji. Stawy stacja (55,71 km, elewacja 128 m). Linia nr 579. Dęblin R11 rozjazd (59,67 km, elewacja 125 m). Linia Nr 770. Dęblin stacja (61,44 km, elewacja 119 m). LK Nr 7, 579. Układ torowy umożliwia wjazd pociągów na stację Dęblin z obu stron, co ułatwia dalszą ekspedycję pociągów. 

Opracował Karol Placha Hetman