Dębica 2026-05-21

Lokomotywa spalinowa WLs50 w Muzeum Regionalnym w Dębicy.

Współrzędne geograficzne: 50.058N 21.409E.

Lokomotywy spalinowe WLs40 i WLs50 to są Polskie lokomotywy spalinowe wąskotorowe o szerokości toru 600 m, które były przeznaczone dla przemysłu (górnictwa, budownictwa, dużych zakładów przemysłowych) i dla dojazdowych kolei wąskotorowych. Oznaczenie WLs40 to znaczy Wąskotorowa Lokomotywa spalinowa, o mocy 40 KM. Pokrewną konstrukcją była lokomotywa normalnotorowa Ls40.

Lokomotywa WLs40 została opracowana w fabryce FabLok w Chrzanowie, w 1950 roku. Wzorcem była przedwojenna lokomotywa spalinowa 1DK używana w kopalniach. Jednostka 1DK była to lokomotywa budowana na podstawie licencji firmy Deutz. W lokomotywie WLs40 zastosowano polski czterocylindrowy silnik wysokoprężny S-64L, o mocy nominalnej 40 KM, który był produkowany w Andrychowie. Zastosowano czterobiegową skrzynią mechaniczną L8. Silnik uruchamiany był rozrusznikiem elektrycznym lub korbą.

Produkcję lokomotyw WLs40 prowadzono w Warszawie, a następnie w Poznaniu. Do 1971 roku zbudowano 883 lokomotyw. Opracowano także lokomotywę WLs50 z silnikiem S324HL o mocy 50 KM. Lokomotywy te produkowano w okresie 1958 – 1975. Zbudowano 1090 egzemplarzy lokomotyw WLs50. Lokomotywa WLs50, która jest w Muzeum Regionalnym w Dębicy została wyprodukowana w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Poznaniu, w 1970 roku. Lokomotywa i wagoniki pracowały na trasie; cegielnia przy ulicy 1 Maja – kopalnia gliny na Wolicy. Lokomotywa została przekazana przez firmę Igloobud Spółka z o.o. w Dębicy, jako dar dla muzeum.

Dane T-T lokomotywy WLs40/50:

Układ osi B. Szerokość toru 600 mm. Masa służbową 7 000 kg. Długość 4,38 m. Szerokość 1,44 m. Wysokość 2,20 m. Średnica kół 0,55 m. Silnik spalinowy S64L (40 KM) lub S324HL (55 KM). Silnik spalinowy, wysokoprężny, czterocylindrowy, stojący, o pojemności 7 240 cm sześciennych. Średnica cylindra 120 mm. Skok tłoka 160 mm. Przekładnia mechaniczna cztero-biegowa. Pojemność zbiorników paliwa 136 litrów. To był dość typowy Polski silnik przemysłowo-kolejowy z Andrychowa, używany przez dekady na bocznicach i kolejach wąskotorowych. Prędkość konstrukcyjna lokomotywy 17 km/h. Największa masa pociągu 100 000 kg. Oświetlenie elektryczne. Dzwon sygnałowy i gwizdawka zasilana spalinami z silnika. Silnik w zależności od wersji miał 50 KM, 60 KM lub 75 KM. Najczęściej silniki miały moc 75 KM, przy 1 500 obrotach / minutę. Lokomotywy z najmocniejszym silnikiem oznaczono Ls60 i były używane na torach o szerokości normalnej 1 435 mm.

Opracował Karol Placha Hetman